اشنایی با فرهنگ ملل قسمت اول تعاریف

بررسي شيوه هاي زندگي و چگونگي چهره يابي تاريخي مردمي كه هزارها سال است در عرصه معيني از زمين به سر مي برند و يكي از با نام و نشان ترين و پايدارترين فرهنگ هاي جهاني را به خود اختصاص داده اند كار ساده اي نيست، به ويژه كه اگر چنين مردمي در درازاي عمر پرزحمت خود مخاطره هاي بسياري را از سر گذرانيده باشند و محيط موصوف و مسكن مالوف آنان نيز در عمر هيچ نسلي از دستبرد هجوم هاي مكرر خارجيان و اغتشاش هاي كوچك و بزرگ داخلي بركنار نمانده باشد.

علیرغم اينكه برخي از محققان ايرانيان را جوانترين ملتهاي كهن نام داده اند، ترديدي نيست كه سوابقي طولاني از زندگي انسان هاي پر تلاش و صبور، در خطه ي ايران ثبت شده و از هزارها سال پيش به اين سوي، گونه هاي مشخصي از حيات جمعي و مظاهر مدني در برخي از صفحات كشور بر جاي مانده است. زندگي اقوام با نام و نشان كشور نيز دلالت از آن مي كند كه از حدود ده هزار سال پيش ايران و با صفحات متفرقي از چهارگوشه ي آن در تصرف مردمي بوده است كه ميل به توطن طولاني در كشور داشته اند و در عرصه ي كشاكشها و رويارويي هاي مستمر با عناصر متخالف به خلق آثار و ارائه ابزارهايي پرداخته اند كه متضمن بقايشان باشد، و توفيقاتي متين و شايسته نصيبشان گرداند.

بدين قرار، هر قدر هم كه بداهتا نام ايران مشتق از نام و خصوصيات ممتاز عناصر انساني فعالي باشد كه در زمان هايي بين سه تا چهار هزار سال پيش بدين ملك پاي نهاده اند، مسلم است كه ساكنان كنوني كشور بدون استثناء از ميراثهاي مشترك همه مردمي برخوردارند كه از كهن ترين روزگاران تا حال در آن به سر برده اند و آثار ماندني بي شماري در عرصه هاي مختلف حيات فرهنگي ، اقتصادي، سياسي، نظامي،اجتماعي و ... برجاي نهاده اند.

فرهنگي كه در گوشه و كنار اين مرز و بوم در حال تكابوست و در كنار آن اقوامي كه در حال حاضر ميراث خوار پدران خود از هزاره هاي قبل از ميلاد مي باشند در كنار اين فرهنگ در حال گذر. مي خواهيم ويژگي ها و خصوصيات فرهنگ هاي موجود در ميان اقوام كنوني، چه آنان كه هميشه در حال كوچ هستند و چه آنان كه در روستاها و شهرها ساكن شده اند را دريابيم و زيبايي ها و همه شكوه و عظمت وصف ناپذير آنان را بيان نماييم. چرا كه هدف از نگارش اين خطوط، بيان و انتقال اين زيبايي ها به ايرانيان و غير ايرانياني است كه براي ديدن، وارد ايران مي شوند.

فرهنگ

فرهنگ بزرگترین نیاز جامعه بشری است وعامل پویایی، نشاط وتداوم حیات جوامع به شمارمی رود.فرهنگ، روح همبستگی وتداوم حیات معنوی یک ملت، یک قوم و سرزمین است.{فرهنگ عامل مهمی در توسعه اقتصادی، سیاسی، اجتماعی وانسانی واخلاقی به شمار می رود.}

فرهنگ فصل انسان از حیوان است؛ چرا که انسان با فرهنگ از ابتدای خلقت توانست با کشاورزی و دامپروری غلبه خود را به طبیعت نشان داده و روز به روز به قدرت خویش بیافزاید ومرحله به مرحله مراحل تکاملی فرهنگی خود را به پیش ببرد. به دیگرسخن آن روز که انسان توانست با استفاده از لبه تیز سنگ، اشیای برنده ای برای بریدن گوشت و با کنار هم چیدن سنگ های کوچک شبیه دندانه های اره،ابزاری نظیر داس برای درو کردن جو وگندم بسازد. وبعد ما با استفاده از فلز، ظریف ترین وبرنده ترین اشیاء از شمشیر و داس تا چاقوی جراحی را طراحی کند. این قبيل تولیدات و دیگر تولیدات ساخته شده با استفاده از مواد طبیعی و به طور کلی همه دست ساخته های بشر را باید در زمره ی تولیدات فرهنگ مدارس قرار داد.